|
||||||||||||
|
Prof. dr hab. inż. Jan Dziuban – sekretarz,
urodził się 5 maja 1951 roku w Sanoku. Jest absolwentem Wydziału
Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, który ukończył w 1974 roku. W
listopadzie 2002 otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk
technicznych w dyscyplinie elektronika, w specjalności mikroelektronika
i optoelektronika, na Wydziale Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki
Politechniki Wrocławskiej. W latach 1990-2006 prowadził niezależny
zespół badawczy mikromechaniki zintegrowanej w ramach zakładów i katedr
jakie istniały na terenie Jego macierzystej jednostki, od 2006
jest kierownikiem Pracowni Mikromechaniki i Mikroinżynierii, tamże. W
2007 roku mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego w
Politechnice Wrocławskiej. W latach 2004-2005 był zatrudniony, w
ramach stażu stage rouge, na stanowisku directeur de recherché, w CNRS
w Institute FEMTO ST, w Besançon (Francja), a okresie
2005/06 visiting-professor Universite Franche-Comte w Besancon. Od 2005
roku zatrudniony na stanowisku docenta w Instytucie Technologii
Elektronowej w Warszawie. Od 2008 profesor tytularny. Jest autorem i współautorem 205 prac w tym 164 publikacji i 41 prac niepublikowanych. Na dorobek składa się: 21 artykułów zagranicznych, (w tym 11 od habilitacji) 17 artykułów krajowych, (3 od habilitacji), 42 referatów i komunikatów zagranicznych, 78 referatów krajowych, 6 patentów, 6 zgłoszeń patentowych krajowych i 1 zgłoszenia patentu europejskiego z przewidywanym rozszerzeniem w USA i Japonii. Dorobek stanowi również jedna, 400-stronicowej monografia habilitacyjna krajowa (wydana w nakładzie 350 egz.), jeden podręcznik akademicki opracowany na podstawie tej monografii (wydany w nakładzie 1500 egz.) oraz 300-stronicowa monografia zagraniczna (Bonding in Microsystem Technology) wydana przez wydawnictwo Springer w języku angielskim w 2006 roku. Wyniki prac kandydata były cytowane w ponad 50 artykułach i patentach zagranicznych. Wygłosił ponad 40 referatów i wykładów zaproszonych krajowych i zagranicznych, w tym wykładów plenarnych i sesyjnych. Był wielokrotnym chairmen’em sesji oralnych na znaczących konferencjach międzynarodowych i krajowych. Jest jedynym podwójnym laureatem nagrody za najlepsze prezentacje naukowe Europejskiej Konferencji Eurosensors. Jest laureatem nagrody zespołowej MEN i wiele nagród krajowych (m.in. SEP, COE, ELTE, IMAPS). Brał czynny udział w realizacji ponad 12 krajowych projektów badawczych, w tym dwukrotnie projektów CPBR (jeden zakończony wdrożeniem produkcyjnym w skali masowej) i 10 projektów finansowanych przez KBN w ramach tzw. grantów własnych (7), zamawianych (2), celowych (1) (zakończony częściowym wdrożeniem produkcyjnym) i promotorskich (1), 9-krotnie kierował pracami i zadaniami, 4-krotnie był główny wykonawcą i dwukrotnie wykonawcą. W trakcie pobytu we Francji kierował pracami technologicznymi projektu CNRS/ESA/DGA nad komórką MEMS dla subminiaturowego zegara cezowego (CSAC). Opracował nową metodę technologiczną, która jest obecnie podstawą budowy europejskiego zegara atomowego MEMS. Współtworzył i uczestniczył w realizacji dwóch projektów europejskich PR6, w jednym z nich odpowiadał za prace wykonywane w Polsce (projekt NEPUMUC realizowany na Wydziale Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki), w drugim (projekt OPTOLABCARD, prowadzonym w ITE w Warszawie), kieruje pakietem zadań (tzw. workpackage), koordynując partnerów zagranicznych i krajowych. W ramach prac projektu NEPUMUC powstały inteligentne mikroreaktory z kontrolą przebiegu procesu nitracji przez wielopunktowy on-chip pomiar wybranych parametrów przez opracowane własne czujniki, odporne na środowisko nitracji (projekt zakończono 30 kwietnia 2008). System pomiarowy wykorzystano w mini-fabryce typu desk-top o zdolności produkcyjnej kilku ton rocznie. W projekcie OPTOLABCARD opracował wraz z zespołem system do detekcji optycznej wraz z lab-chipami i stacją do prowadzenia multiplikacji i wykrywania patogenów bakteryjnych (Campilobacteris, Salmonellozis) metodą Real-Time PCR/DNA. Kieruje pracami nad technologią komórki zegara cezowego w ramach projektu PR7, którego celem jest opracowanie referencji czasowej i częstotliwościowej MEMS o maksymalnym rocznym błędzie pomiaru czasu około 1 mikrosekundy, zintegrowanym w objętości około 1 ccm i konsumpcji mocy elektrycznej poniżej 80 mW. Współtworzył obecnie realizowany w Jego zespole projekt PR7 na temat lab-foil-chipów, uczestniczy aktywnie w powstawanie dwóch tzw. kluczowych projektów badawczych na temat weterynaryjnych lab-chipów cytometrycznych (ITE w Warszawie wspólnie z Politechniką Wrocławską, Akademią Przyrodniczą w Poznaniu i Instytutem Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Hirszfelda) i lab-chipów DNA z insertem z ceramiki LTCC (projekt Politechniki Wrocławskiej). Rozwija w Zespole technikę nano i mikrourządzeń próżniowych, w tym wykorzystującą strukturyzację powierzchni krzemu i emitery polowe wykorzystujące nanorurki węglowe i inne nanostruktury i nankompozyty. Bada z Zespołem technologię i zastosowanie mikrochipów dla chemii mikrokropelkowej. Współpracuje z ponad 15 ośrodkami naukowymi i przemysłowymi z obszaru hi-tech z Europy i Świata. Dorobek dydaktyczny i w zakresie kształcenia kadry Opracował i prowadził następujące zajęcia dydaktyczne: a) wykłady: Czujniki mikromechaniczne, Mikrosystemy I, Mikrosystemy analityczne, Mikrooptyka (do 2003 r) dla studiów dziennych i zaocznych i uzupełniających. Opracował nowy wykład podstawowy dla III roku Mikrosystemy (od 2003), b) zajęcia projektowe z zakresu mikrosystemów, c) ćwiczenia laboratoryjne w ramach przedmiotów: „Procesy technologiczne”, i „Przyrządy Półprzewodnikowe, opracował od podstaw nowe laboratorium dydaktyczne Mikrosystemy analityczne. Brał udział w zespołach programowych na specjalnościach Optoelektronika, Mikrosystemy, Mikroelektronika i Aparatura Elektroniczna oraz Studium podyplomowym „Technika Światłowodowa”. Organizator pracowni wysokich temperatur i pracowni obróbki plazmowej w laboratorium dydaktyczno badawczym (1990-93) oraz pracowni mikromechaniki krzemowej (2004) laboratorium mikrosystemów analitycznych. Autor podręcznika dla studentów III roku do kursu Mikrosystemy. Promotor ponad 20 prac dyplomowych krajowych, uznawanych wielokrotnie za najlepsze lub jedne z najlepszych prac Wydziału Elektroniki i Wydziału Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki. Wyniki tych prac magisterskich publikowano i nagradzano wielokrotnie na konferencjach krajowych (ELTE, COE, i innych) i zagranicznych (Shaping the Future 2000, Eurosensors). Wychowawca laureata stypendium Fundacji Nauki Polskiej. Opiekun trzech prac magisterskich zrealizowanych w ośrodkach zagranicznych (Elche, Besancon, Paryż, Braunschweig, Darmstadt). Animator pierwszych wymian studentów w projekcie Socrates-Erasmus. „Doprowadził” do stopnia mastére 1 osobę z b. Instytutu Techniki Mikrosystemów, 2 osoby do tytułu DESS z Wydziału Informatyki i Zarządzania, 1 osobę do tytułu DEA z Wydziału Elektroniki, 2 osoby (z WPPT i Wydziału Elektroniki) do tytułu magistra w Niemczech. Opiekun dwóch prac doktorskich przed nabyciem uprawnień, po ich nabyciu wypromował dwóch doktorów w tym jednego z wyróżnieniem. Wychowankowie zdobyli trzykrotnie stypendium Unii Europejskiej Marie-Curie, stypendium Rządu Republiki Francji, stypendia Leonardo i Ambasady Francuskiej w Polsce. Obecnie jest promotorem dwóch doktoratów i opiekunem kolejnych dwóch. Dorobek organizacyjny
|
|||||||||||