|
||||||||||||
|
Prof. dr hab. Benedykt Wolimir Licznerski,
ur. 15.12.1936r. ukończył studia na Wydz. Łączności Politechniki
Wrocławskiej o specjalności metrologia elektroniczna (1960), gdzie podjął
pracę naukową jako asystent (1960-1961), st. asystent (1961-1966), adiunkt
(1966-1970, po uzyskaniu stopnia doktora w 1966r.). W latach 1972- 1986
odbył trzy półroczne staże naukowe w Niemczech, jako stypendysta Fundacji A.
von Humboldta oraz w 1991r. – jako stypendysta Fundacji im. Hereausów. W
1970r. został powołany na stanowisko docenta. W 1972r. habilitował się. W
latach 1972-1978 był kierownikiem Zakładu Badań Materiałów Elektronicznych w
Instytucie Technologii Elektronowej P.Wr., a w latach 1978-1981 był zastępca
dyr. Instytutu ds. Badań Naukowych i Współpracy z Przemysłem. W 1981r.
uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych, a w 1991r. –
profesora zwyczajnego. Od 1981r. jest kierownikiem Zakładu Elektroniki Ciała
Stałego na Wydz. Elektroniki PWr. Od 1994r.jest członkiem Centralnej Komisji
ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych (cztery kadencje). Jest twórcą
Wydziału Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki Pol. Wrocławskiej (2002r.),
którego jest dziekanem, a także kierownikiem Katedry Elektroniki i Fotoniki.
W kadencji 2005-2008 przewodniczy Kmisji ds. Akademickich, Kadry Naukowej i
Etyki w Senacie PWr.
Prof. Licznerski posiada liczne odznaczenia i wyróżnienia: Złotą Odznakę PWr., Złoty Krzyż Zasługi, Krzyże Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Golden Key Award na targach The London International Innovation Fair 1998, Medal Zasłużony dla Pol. Rzeszowskiej, 1998 IMAPS Fellow of the Society Award (USA), Nagrodę Naukową Siemensa, 2000r. Prof. Benedykt Wolimir Licznerski od początku swej działalności naukowej przyczyniał się wybitnie do rozwoju badań i nowoczesnych metod nauczania w zakresie zaawansowanych technologii elektronicznych – ostatnio nanotechnologii i techniki mikrosystemów. Wykreował trzy nowe specjalności dydaktyczne na Wydziale Elektroniki PWr.: elektronikę ciała stałego, optoelektronikę i technikę światłowodową oraz technikę mikrosystemów. Stworzył szkołę naukową elektroniki ciała stałego w specjalnościach mikro- i optoelektronika. Wypromował dotychczas 28 doktorów. Integruje środowisko naukowe Wrocławia jako przewodniczący Komisji Inżynierii Materiałowej przy Wrocławskim Oddziale PAN (od 1989r.). Współorganizował Centrum Materiałów Zaawansowanych i Nanotechnologii w PWr. Od 1989r. jest członkiem Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN. Działalność naukowa prof. Benedykta Licznerskiego obejmowała: (1) badanie zjawisk polaryzacji i stratności dielektrycznej w izolatorach – skonstruował wzorce stratności dielektrycznej (tg), które były też stosowane w Polskim Komitecie Normalizacji i Miar; (2). modelowanie zjawisk przewodnictwa i polaryzacji w cienkowarstwowych strukturach metal-cermet-metal; (3) badani właściwości cermetów cienkowarstwowych i nieciągłych warstw chromu nakładanych na podłoża izolacyjne lub półprzewodnikowe; (4) tunelowanie i zjawiska hoppingu; (5) epitaksję warstw GaAs na GaAs i AlxGa1-xAs na GaAs z fazy ciekłej i gazowej; (6) czujniki temperatury, wilgotności i gazów (zespołem ralizującym te badania kieruje do chwili obecnej). W związku z rozwojem techniki mikrosystemów miniaturowe czujniki są przystosowane do systemów hybrydowych. Jest autorem i współautorem 216 publikacji, 16 patentów i 3 wdrożeń, w tym znacznej liczby dotyczącej czujników. Prof. Benedykt Licznerski, wieloletni członek PTTS angażował się w upowszechnianie informacji o naszym Towarzystwie. Był przewodniczącym Kmitetu Naukowego ostaniej Konferencji COE, której organizatorem był kierowany przez niego wydział. Wielokrotnie przewodniczył zebraniom sprawozdawczo-wyborczym PTTS.
|
|||||||||||